详细解释
读音 bǎng
2. (形声。从糸(mì),邦声。古无此字。绑”字出现于元、明之间。本义捆,缚)
3. 同本义 [bind;tie]
众军向前,用索绑缚住了。--《三国演义》
5. 绑票 [kidnap (for ransom)]。如绑劫(绑架)
绑带,绑带儿
bǎngdài,bǎngdàir
1. [bandage]∶即绷带
2. [puttee]∶打绑腿用的布带
绑匪 bǎngfěi
[kidnapper] 从事绑票的匪徒
绑架 bǎngjià
[kidnap] 用暴力把人劫走
绑票 bǎngpiào
[kidnap (for ransom);hold (kidnap,seize) for ransom] 匪徒劫走人质以强迫其家属等拿钱赎回
绑腿 bǎngtuǐ
[puttee] 用来缠裹小腿的布条
绑
(绑)
bǎng ㄅㄤˇ
捆,缚捆~。~架。~扎。