详细解释
读音 háng
〈名〉
鸟的喉咙,泛指喉咙;咽喉 [throat]。如吭咽(咽喉。比喻交通要道);吭首(咽喉与头。比喻要害之地);吭嗌(咽喉。比喻形势险要的地方)
另见kēng
读音 kēng
〈动〉
出声 [utter a sound or a word]。如他一声不吭
另见háng
吭哧 kēngchi
1. [puff and blow]∶形容用力时发出的声音
2. [hum and haw]∶形容说话吞吐不流畅
吭唧 kēngji
1. [hem and haw]
2. [小孩儿]发出似哭非哭的声音
别吭唧了!要买什么说出来好了
3. 说话吞吞吐吐
他吭吭唧唧了半天,我也没听明白
吭气,吭气儿
kēngqì,kēngqìr
[utter a word or sound] 说话
他在生人面前总不吭气
吭声,吭声儿
kēngshēng,kēngshēngr
[utter a word or sound] 说话
他总是不吭声,任劳任怨
读音 háng
喉咙,嗓子引~高歌。
throat;utter a word;
吭2
kēng ㄎㄥˉ
出声,发言~气。~声。