釋義
词源
同聲符字 (令) (鄭張尚芳 (2003))
形聲漢字(上古 *reːŋ):意符 犭 + 聲符 令 (上古 *ren, *reŋ, *reŋs, *reːŋ, *reːŋs) 。
读音
- líng (ling²) Mandarin · Pinyin
- ㄌㄧㄥˊ Mandarin · Bopomofo
- ling⁴ Cantonese · Jyutping
- líng Mandarin · Standard-Chinese · Pinyin
- ㄌㄧㄥˊ Mandarin · Standard-Chinese · Bopomofo
- líng Mandarin · Standard-Chinese · Tongyong-Pinyin
- ling² Mandarin · Standard-Chinese · Wade–Giles
- líng Mandarin · Standard-Chinese · Yale
- ling Mandarin · Standard-Chinese · Gwoyeu-Romatsyh
- лин lin Mandarin · Standard-Chinese · Cyrillic
- /liŋ³⁵/ Mandarin · Standard-Chinese · Sinological-IPA
- ling⁴ Cantonese · Standard-Cantonese · Guangzhou · Hong Kong · Jyutping
- lìhng Cantonese · Standard-Cantonese · Guangzhou · Hong Kong · Yale · Jyutping
- ling⁴ Cantonese · Standard-Cantonese · Guangzhou · Hong Kong · Pinyin
- ling⁴ Cantonese · Standard-Cantonese · Guangzhou · Hong Kong · Guangdong-Romanization
- /lɪŋ²¹/ Cantonese · Standard-Cantonese · Guangzhou · Hong Kong · IPA
- leng Middle-Chinese
- /*reːŋ/ Old-Chinese · Zhengzhang
释义
一種優良的狗
obsolete古代少數民族,現居於中國廣西
historical
词形与写法(1)