動詞
词源
源自 re- (“往後;再次”) + speciō (“觀察,看著”)。
读音
- [resˈpiː.t͡ʃi.o]
- [rɛsˈpɪ.ki.oː]
释义
向後看,回顧,環顧
acceptis autem quinque panibus et duobus piscibus respexit in caelum et benedixit illis et fregit et distribuit discipulis suis ut ponerent ante turbas
耶穌拿起五個餅和兩條魚,舉目望天,感謝上帝,然後擘開,遞給門徒,門徒就分給群眾。
405 CE, Jerome, Vulgate Lucas.9.16:關心,顧及,留意,考慮,重視,尊重
“… Dardaniumque ducem, Tyriā Karthāgine quī nunc exspectat, fātīsque datās nōn respicit urbēs, ….”
[去尋找]達爾達尼亞的統帥,他現在正在泰爾人的迦太基等待,卻不顧及命運賜予他的[那些]城市
29 BCE – 19 BCE, Virgil, Aeneid 4.224–225: