動詞
词源
源自拉丁語 circumdūcō。
读音
- /t͡ʃir.konˈdur.re/
释义
使(肢體)繞著關節旋轉、擺動
词形与写法(6)
| 词形 | 标注 | 转写 |
|---|---|---|
| circondùrre | canonical | |
| circondùco | first-person · singular · present | |
| circondùssi | first-person · singular · past · historic | |
| circondótto | past · participle | |
| circonducévo | 第一人稱單數 未完成時 | |
| avére | auxiliary |