動詞
词源
源自拉丁語 trānsigō。
读音
- /tranˈsi.d͡ʒe.re/
释义
解決(爭端)
解決,達成和解 [助動詞 avere]
妥協,讓步 [助動詞 avere]
词形与写法(7)
| 词形 | 标注 | 转写 |
|---|---|---|
| transigére | canonical | |
| transìgo | first-person · singular · present | |
| transigétti | 第一人稱單數 先過去時 (uncommon | |
| transigètti | 第一人稱單數 先過去時 (uncommon) · (ditto、傳統 | |
| transigéi | 第一人稱單數 先過去時 (uncommon) · (ditto、傳統) · (uncommon | |
| transàtto | past · participle | |
| avére | auxiliary |