動詞
词源
改自早期的 balbuçar,源自通俗拉丁語 *balbūtiāre,拉丁語 balbūtiō (“口吃,結巴”) 的異體。
读音
- [bəl.bu.səˈʒa]
- [bal.bu.seˈd͡ʒaɾ]
- [bal.βu.seˈʒa]
- [bəl.βu.səˈʒa]
释义
口吃,結巴
El locutor balbucejava i repetia monòtonament una mateixa frase.
说话的人结结巴巴地、单调地重复着同一句话。
口吃、結巴地說
Balbucejava mots a mitges, tremolava.
她结结巴巴地说着不完整的话,浑身颤抖。
词形与写法(3)
| 词形 | 标注 | 转写 |
|---|---|---|
| balbucejo | first-person · singular · present | |
| balbucegí | first-person · singular · past | |
| balbucejat | past · participle |